Homestaging to słowo które pojawia się coraz częściej w rozmowach z klientami. I dobrze. Bo wpływa bezpośrednio na to, czy mieszkanie sprzeda się w trzy tygodnie czy leży na portalu przez pół roku.
Ale jest jeden element homestagingu o którym mówi się rzadko. Nie chodzi o kwiaty w wazonie ani o kapy na łóżka. Chodzi o to, co trzeba z mieszkania wyniesć.
Mieszkanie z lat 70. Do remontu od podstaw
Sesja którą opisuję to mieszkanie w bloku z początku lat siedemdziesiątych. Przez dekady mieszkała tu ta sama rodzina. Gdy właściciele z racji wieku musieli zmienić mieszkanie na bardziej odpowiednie, lokal trafił na rynek.
Stan techniczny: do pełnego remontu. Cyklinowanie podłóg, wymiana instalacji elektrycznej, remont łazienki i kuchni. Wszystko wymaga nakładów. Kupujący będzie to widział i będzie to wyceniał.
Cel sesji był więc precyzyjnie określony: pokazać przestrzeń i potencjał lokalu. Nie udawać że jest inaczej niż jest. Pokazać metry, układ pomieszczeń, proporcje. To co zostanie po tym jak nowy właściciel zainwestuje w remont.
Największe wyzwanie: wyniesienie rzeczy
Gdy tylko mieszkamy gdzieś dłużej ilość naszych rzeczy przyrasta w kosmicznym tempie. To nie jest złośliwość. To fizyka. Szafy zapełniają się same. Blaty kuchenne obrastają w rzeczy których nie używamy. Parapety stają się półkami.
W tym mieszkaniu było dokładnie tak samo plus kilka dekad historii na dodatek. Przed sesją większość rzeczy musiała zniknąć z fotografowanych pomieszczeń. Fizycznie na korytarz, do innych pokojów. Nie chodziło o to żeby ukryć rzeczy poza kadrem. Chodziło o to żeby pokój mógł oddychać.
Puste ściany robią większe wrażenie niż zajęte. Wolna podłoga wydaje się szersza. Nieprzytłoczone okno wpuszcza więcej światła na zdjęciu i w życiu.
Rekwizyty: minimum
Kwiaty w wazonie. Kapy na łóżka. Poduszki. Tylko tyle nie pochodziło z wyposażenia mieszkania.
Reszta to zastane wyposażenie a właściwie jego część, ta którą po edycji kadru warto było zostawić. Stary stół który trzyma proporcje pokoju. Fotel który pokazuje skalę przestrzeni. Parkiet który choć do cyklinowania ma charakter.
Homestaging nie musi oznaczać transportu wynajętych mebli i profesjonalnej stylizacji za kilka tysięcy złotych. Czasem wystarczy umiejętna selekcja tego co już jest. Zostawienie tego co pomaga. Wyniesienie tego co przeszkadza.
Czego kupujący naprawdę szuka
Kupujący mieszkanie do remontu nie szuka gotowego wnętrza. Szuka przestrzeni w której widzi swoją wizję. Im mniej rzeczy na zdjęciach tym więcej miejsca na tę wizję.
Przeludnione zdjęcia wysyłają sygnał: mieszkanie jest małe, ciemne, zatłoczone. Nawet jeśli żaden z tych opisów nie jest prawdziwy.
Odkurzone, opóŻnione zdjęcia wysyłają inny sygnał: tu jest potencjał. Tu warto przyjść na oględziny.
Homestaging w praktyce co warto zrobić przed sesją
Wyniesienie przed sesją: Ze strefą fotografowaną na pusto wychodzą lepsze zdjęcia niż z kosztownie aranżowaną przestrzenią pełną rzeczy. To najprostsza zasada homestagingu i najtrudniejsza do wykonania bo wymaga pracy fizycznej, nie zakupów.
Sprzątanie z kamery, nie z życia: Choć też wygodne chowanie rzeczy na półki, do szaf, za drzwi to podstawa. Kamera widzi tylko to co jest w kadrze, ale na zdjęciu to widać wyraźniej niż w rzeczywistości.
Minimalne dodatki: Kwiaty, świeże ręczniki w łazience, kapa na łóżko. Efekt nieproporcjonalnie duży do nakładu.
Cena homestagingu vs cena obniżki: Kilka godzin sprzątania i wniesienie kwiatu kosztuje nieporównywalnie mniej niż obniżenie ceny o 10 000 zł bo mieszkanie źle wygląda na portalu.
Michał Gabriel fotograf architektury i wnętrz
511 271 377 · info@michalgabriel.net · michalgabriel.net
Zobacz także
→ Strona główna Michał Gabriel, fotograf architektury i wnętrz Warszawa
→ Fotografia nieruchomości Warszawa sprzedaż, wynajem, Airbnb
→ Fotografia wnętrz Warszawa komercyjne i mieszkalne
→ Jak przygotować mieszkanie do sesji zdjęciowej
→ Fotografia architektury Warszawa
